Parafia św. Józefa w Siedlcach


Idź do treści

LATA 1939-1944

Historia

17 lipca
Ks. Bp Czesław Sokołowski (jako Administrator Apostolski), dekretem nr 1107, ustalił granice parafii p. w. Opieki Św. Józefa. Przebiegała ona następująco:
- z północy dochodziła do pól wsi Topórek i Żabokliki
- ze wschodu biegła tzw. szosą golicką (obecna ul. Kazimierzowska) na przestrzeni byłego folwarku Starawieś.
- z południa granicą była ul. Prusa, począwszy od szosy golickiej, aż do ul. Granicznej.
- z zachodu biegła ulicą Graniczną do kanału miejskiego (dzisiaj zakryty, wówczas był kanałem otwartym) i dalej do kolonii wsi Strzała. Druga strona ulicy Prusa, szosy golickiej i ulicy Granicznej, miały należeć do parafii katedralnej lub parafii p. w. Św. Stanisława, stosownie do przyległych granic.

21 lipca
Dziekan Siedlecki, ks. kan. Józef Kobyliński, przekazał protokolarnie księdzu Witoldowi Makarewiczowi budynek kaplicy wraz z wyposażeniem, np. podstawa pod ołtarz główny z tabernakulum, kilka obrazów, kandelabry, konfesjonał, fisharmonia itp.


ROK 1941

31 lipca
Dotychczasowy rektor, ks. Makarewicz, przestał pełnić swe obowiązki. Na jego miejsce powołany został, jako administrator parafii p. w. Opieki Św. Józefa, ksiądz Józef Księżopolski.

11 sierpnia
Kaplicę i teren parafialny, nie pytając o zdanie władz kościelnych i parafian, zabrały niemieckie wojskowe władze okupacyjne na skład broni i amunicji.
Ksiądz Józef Księżopolski, za wiedzą władzy diecezjalnej, całe wyposażenie kaplicy rozdał na przechowanie do wielu rodzin w Siedlcach lub domów zakonnych, np. do kaplicy p. w. Św. Krzyża (przy szpitalu miejskim), do Sióstr Albertynek z ulicy Cmentarnej, do Pana Antoniego Wintera z ul. Jagiellońskiej, do Pana Edwarda Pieczaka z ulicy Starowiejskiej.


ROK 1941

31 lipca
Dotychczasowy rektor, ks. Makarewicz, przestał pełnić swe obowiązki. Na jego miejsce powołany został, jako administrator parafii p. w. Opieki Św. Józefa, ksiądz Józef Księżopolski.

11 sierpnia
Kaplicę i teren parafialny, nie pytając o zdanie władz kościelnych i parafian, zabrały niemieckie wojskowe władze okupacyjne na skład broni i amunicji.
Ksiądz Józef Księżopolski, za wiedzą władzy diecezjalnej, całe wyposażenie kaplicy rozdał na przechowanie do wielu rodzin w Siedlcach lub domów zakonnych, np. do kaplicy p. w. Św. Krzyża (przy szpitalu miejskim), do Sióstr Albertynek z ulicy Cmentarnej, do Pana Antoniego Wintera z ul. Jagiellońskiej, do Pana Edwarda Pieczaka z ulicy Starowiejskiej.


ROK 1944

Lipiec
W wyniku działań wojennych, kaplica została zburzona przez Niemców, zmuszonych do opuszczenia Siedlec. Miasto zostało zaatakowane przez napierające wojska Armii Czerwonej wieczorem 24 lipca 1944 roku. Pierwsze uderzenie jednak się nie powiodło. W takiej sytuacji, wojska radzieckie 26 lipca rozpoczęły manewr oskrzydlania miasta od zachodu, południa i wschodu. 27 lipca atak został ponowiony. Jednakże i to natarcie, w wyniku niemieckiego kontrataku, nie zapewniło sukcesu. W tej sytuacji wojska radzieckie w dniu 31 lipca o godzinie 7. 50, po silnym zbombardowaniu miasta, po przygotowaniu artyleryjskim, przystąpiły do ostatecznego szturmu. Do godzin popołudniowych opór niemiecki został ostatecznie złamany. W bojach o wyzwolenie Siedlec, oprócz żołnierzy radzieckich, brali udział żołnierze 22 pułku 9 dywizji Armii Krajowej, w ramach akcji ?Burza?, oraz około 20-o osobowy oddział Armii Ludowej. W takich to okolicznościach doszło do zniszczenia pierwszej, tymczasowej kaplicy, która była zaczątkiem rozbudowującego się ośrodka duszpasterskiego w tym rejonie Siedlec.


Strona główna | Czytania na dziś | ŚDM 2016 | Poradnia Rodzinna | Sakramenty | Terytorium | Kościół parafialny | Sanktuarium | Msze święte | Odpusty i rekolekcje | Historia | Duszpasterze | Rada Parafialna | Siostry Orionistki | Galerie | Światełko | Linki | Świetlica | Caritas | Domowy Kościół | Sychar | Grupy parafialne | Opiekun | Kontakt | Admin | Mapa witryny


Powrót do treści | Wróć do menu głównego